> Advies > Nieuw bij PARSHIP > Er zijn zo van die singles

Nieuw bij PARSHIP

Er zijn zo van die singles…

Er zijn zo van die singles, niemand begrijpt dat ze single blijven. Ze zien er goed uit, hebben een toffe job, zijn aangenaam in de omgang, lijken geen vervelend karakter te hebben... En toch is er niemand als partner in hun leven. De meesten vinden dat raar, en durven hen niet te vragen hoe het komt dat ze geen partner hebben. Zelf beginnen ze er ook niet zo gemakkelijk over. Het blijft een kwetsbare positie.

Dating tips van de Single Coach

Het zou een bewuste keuze kunnen zijn: alleen wonen zonder partnerrelatie. Er zijn mensen die graag op zichzelf zijn, die hun batterijen opladen door alleen te zijn, die het helemaal niet erg vinden soms uren alleen te zijn. Op hun werk hebben ze vaak al genoeg sociale contacten. Als er dan thuis ook nog iemand op hen wacht, vinden ze dat een beetje teveel van het goede. Die persoon wil dan vaak ook nog een praatje slaan, vertellen wat er in hem/haar omgaat, wat er allemaal die dag gebeurd is op het werk. Dat is er misschien teveel aan voor veel mensen. Sommige mensen zouden zeggen: die hebben een autistisch trekje. Wat er ook van zij: ze bestaan, en ze verdienen alle respect. Toch lijken ze een kleine minderheid.

Anderen blijven single tegen heug en meug. Ze willen veel liever een partner hebben, maar dat lukt maar niet. Ze weten in veel gevallen zelf niet goed hoe dat komt. Het zou kunnen dat het al stokt bij de eerste stap. Niet gemakkelijk trouwens, zo’n eerste stap, vooral de eerste keer niet. Hoe zoek je toenadering tot iemand? Hoe maak je duidelijk dat je haar/hem meer dan een beetje sympathiek vindt? Hoe zorg je ervoor dat je elkaar na een eerste ontmoeting nog terugziet? Sommige mensen hebben het er uitermate moeilijk mee, zeker in deze tijden waarin vele intimiteiten als ongewenst onthaald worden. Dus wachten ze maar af, tot die andere de eerste stap zet. Maar dat kan duren, soms jaren.

Naarmate je ouder wordt, worden die dingen ook nog eens minder evident. Als puber of adolescent is het heel gewoon dat je uitgaat, nieuwe mensen leert kennen, toenadering zoekt, eens iets intiemers probeert. Dat wordt van je gedoogd, verstaan, verwacht. Anders wordt het als je al eens pakweg dertig bent. De leeftijd waarop men in sommige streken ‘os’ wordt als men nog geen levenspartner heeft. Een ludieke traditie waarbij de ‘os’ in kwestie op een weinig subtiele manier publiekelijk wordt duidelijk gemaakt dat het nu toch wel tijd wordt om er eens echt werk van te maken, zijn/haar leven te gaan delen.

Dat brengt ons op een ander aspect van het single zijn. Alleenstaanden zijn met zijn velen, ze maken misschien wel de helft van de bevolking uit, als je ze allemaal bij elkaar optelt: diegenen die nog geen lief hebben, diegenen die geen lief meer hebben, diegenen die uit elkaar zijn, de weduwen de weduwenaars… En toch lijkt onze maatschappij gemaakt te zijn voor mensen met een lief. Hotelkamers bijvoorbeeld zijn zo goed als even duur als je alleen bent als met twee. Ga je alleen op restaurant, zijn er slechts tafeltjes voor twee of meer. Sommige gerechten mag je zelfs niet bestellen als je niet met twee bent. Als je een huis wil kopen of huren, heb je veel meer kansen met twee dan alleen, omdat je dat heel wat meer kunt betalen. Alleen naar theater, optreden, festival of film, je ziet het maar weinigen doen. Je kunt het zo gek niet bedenken of het gaat je veel gemakkelijker af met twee dan alleen.

Dat brengt ons bij een opdracht voor heel wat singles. Enerzijds moeten ze zichzelf een duwtje in de rug geven, om ervoor te zorgen dat dingen in beweging komen. Het er toch maar op wagen, zonder teveel angst voor die kwetsbare positie. Gewoon durven gevoelens toelaten, van verliefdheid en passie. De stap te zetten richting de het object van verlangen. Je te laten vallen in die liefde. Niemand kan liefde kommanderen, laat staan afdwingen. Maar als de liefde ons uitnodigt, dan kunnen we maar beter paraat staan. Doen, doen, doen!
 

test

Over de auteur

Bart Van Coillie is geboren in de gouden jaren zestig, in Roeselare, West Vlaanderen. Sindsdien is hij geleidelijk meer naar het oosten opgeschoven, via Antwerpen en Brabant, tot hij in het Limburgse Ham terechtkwam. In zijn jonge jaren hield hij zich bezig met o.a. speelpleinwerk. Hij is al zijn hele leven gepassioneerd door de mens en hoe die in elkaar zit. Mensen begrijpen en helpen begrijpen is zijn drive! Studeren deed hij in Leuven, onder andere godsdienstwetenschappen, Familiale en Seksuologische wetenschappen en Systeempsychotherapie (relatie-, gezins- en sekstherapie). Hij gaf meer dan 20 jaar levensbeschouwelijke en menswetenschappelijke vakken in het secundair en het hoger onderwijs. Sinds 1997 heeft hij een praktijk als psychotherapeut, gezins-, relatie-, en sekstherapeut in Ham (Limburg), en sinds 2012 is hij hoofd therapie in een psychiatrisch zorgcentrum.

Test Parship gratis

Ik ben
Ik zoek

Wanneer u op Partner zoeken klikt, accepteert u onze Algemene Voorwaarden en verklaart u ons privacybeleid te hebben gelezen.

Waarover wilt u nog meer lezen?
Error with static Resources (Error: 418)