> PARSHIP Magazine > Columns > Ex-on-Web

Columns

Ex-on-Web

Maar die kerel die een seconde geleden ‘in a relationship’ aanvinkte en plots op zijn profielfoto een vreemde vrouw rond de nek heeft hangen… dat is mijn ex!

Hebben we een Facebook timeline nodig om ons eigen verleden te reconstrueren? Vast niet. Tenzij het verschijnsel blackouts door teveel drank je niet vreemd is, lukt het de menselijke geheugenkaart wel om zelf gebeurtenissen en de bijpassende emoties op te slaan. Maar in tijden dat geen kat nog romans leest, doet iedereen zelf aan het zogenaamde ‘storytelling’, en hongeren we niet alleen naar onze eigen biografie. Nee, we hebben gemiddeld duizend virtuele vrienden wiens lief en leed we menen te moeten volgen en van commentaar voorzien. Ha, die heeft een nieuwe job? Vind ik leuk, duimpje omhoog! Hey een kleuter… die verkouden is, niet leuk. Joepie er heeft er eentje een nieuw lief! Vind ik… Uh? Maar die kerel die een seconde geleden ‘in a relationship’ aanvinkte en plots op zijn profielfoto een vreemde vrouw rond de nek heeft hangen… dat is mijn ex!


Ik scroll naar beneden. Waar kwam zij zo ongemerkt in het plaatje? Verleden week was hij nog eenzaam. Ik heb zowaar een mercy chat met hem gepleegd. Het ging er helemaal niet goed mee. Na mij, na ons liever, zou hij eeuwig in een doosje blijven dat ik dan af en toe virtueel zou openen om te kijken hoe het met hem ging. Meestal niet goed dus. Eenzaam en alleen en nooit es iemand leuk op zijn pad. Zijn uitgaansleven beperkte zich tot Farmville. Om hem niet te kwetsen relativeerde ik mijn eigen liefdesgeluk met de man waar ik hem voor verliet. Je moet het er niet inwrijven weet je, dus antwoord je dat het in Parijs tamelijk romantisch was. En het hotel nu niet om over naar huis te schrijven. Bovendien haal ik chirurgisch alle verwijzingen naar zijn vroegere rivaal tactvol uit mijn relaas. Ik zeg net niet ‘wished you were there’. Dat zou ook gelogen zijn.  Ik weet donders goed waarom ik mijn lief verkies boven mijn ex. Maar tijdens een facebook dip doet dat er niet toe.


Tot je dan plots naar zo’n gelukskiekje van die zogenaamd depressieve achterblijver staart. Ze zitten of liever liggen op een hagelwitte bank. Vast de hare, zijn sofa was bruin. Hij ligt in haar schoot, zij strijkt door zijn haar. Ze lachen. Zij een rij hagelwitte tanden bloot, hij de lach die ik ken. De fotograaf van dienst maakt een grapje ik weet het zeker, zo ziet het er uit. Ze is jonger dan ik. So. Zo moet het er toch ook gezien hebben toen ‘wij’ goeie momenten hadden. Zo en beter moet mijn huidige relatie er uit zien voor de buitenwereld. Het lijkt plots erg abstract allemaal. Alsof ik mij maar heb ingebeeld dat ik ooit wat met de man op de foto had. Onder de post staan commentaren. Mensen die ik niet ken vinden hen een ‘schoon koppel’, zijn zus is blij voor hem. Zijn zus? Dezelfde die ooit blij was voor hem dat hij mij ontmoette? Je kan niet keer op keer blij zijn! Discipline. Ik ben te rationeel om hier een negatie van mijn persoon in te lezen. Er staat nergens: ‘goed dat hij van dat vorig mens af is’. Of: ‘deze is veel toffer dan dat kreng’. Nee, het is erger. Ik besta niet eens meer in het op de foto uitgestalde leven. Het leven dat ik hem met nieuwjaar nog van harte toewenste. Ze heet Klaartje. Ook dat nog.


Ik kijk naar mijn eigen foto’s, in mapjes die namen kregen als ‘good times’. Zo ziet het er ook uit. Zo was het en zo is het. Ik vraag me af hoeveel gewicht mijn Ex-on-Web status heeft en voor welke voorbije mannen dan. Wie van hen wel eens dacht: ik sterf liever dan ‘vind ik leuk’ aan te vinken bij die foto van haar kussend met die kerel die ook nog Barend heet.
 

Test Parship gratis

Ik ben
Ik zoek

De Algemene voorwaarden en de privacyverklaring zijn van toepassing. Met een gratis lidmaatschap ontvangt u via e-mail regelmatig aanbiedingen voor het betaalde lidmaatschap en andere producten van PE Digital GmbH (op elk moment opzegbaar).

Waarover wilt u nog meer lezen?
Error with static Resources (Error: 418)