> PARSHIP Magazine > Columns > Geen strandtype

Columns

Geen strandtype

Mijn lief beweert altijd al een zwak gehad te hebben voor roodharige vrouwen met sproeten. Ik geloof hem graag, want dan is hij bij mij aan het goede adres.

Chris van Camp

Mijn lief beweert altijd al een zwak gehad te hebben voor roodharige vrouwen met sproeten. Ik geloof hem graag, want dan is hij bij mij aan het goede adres. Eindelijk, want als ik zijn archief zo bekijk, speelde zijn voormalig liefdesleven zich vooral af op loeihete stranden en figureren er uitsluitend zonneklopsters op de foto’s. Dat was toen. Sinds drie jaar heeft hij zich omwille van mij tot de schaduw bekeerd.


Dat gebeurde niet zonder slag of stoot. Het is mij een raadsel waarom potentiële partners in de fase dat ze mekaar besnuffelen, zich niet even vergewissen van de sociale gevolgen die bepaalde huidtypes met zich meebrengen. En dan heb ik het niet over interraciale verschillen, maar over de strandhandicap van roodharigen. Wij zijn nu eenmaal ‘minder zonbestendig’, of moeten we zeggen ‘anders zonbestendig’? Ging het over een product dan moest het op de bijsluiter vermeld worden, nu staat het gewoon op onze huid te lezen. Maar blijkbaar in een taal die de ‘liefhebbers’ niet altijd begrijpen.


De eerste vakantie die ik met nieuwe mannen in mijn leven doorbracht, was altijd cruciaal voor de relatie. Natuurlijk zijn ze vertederd door mijn verhalen uit mijn kindertijd, moeten ze lachen met mijn liefde voor de wielersport… omdat zomers met de Ronde van Frankrijk op tv mij van schaduw verzekerden. Ja, ze aaien alsnog troostend over mijn rode lokken als ik hen vertel hoe vreselijk schoolreizen waren voor dat ene witte sproetenkind dat met een jeans en t-shirt op het strand zat te lijden, en een zonneslag op de voeten kreeg, moi. Toch klasseren ze het ergens onder ‘geschiedenis’. Ze verwachten dat de jaren elk vel wel wat looien en het allemaal niet zo’n vaart loopt.


Daar loop ik dan hand in hand op één of andere famous boardwalk romantisch te doen. Ik draag zo’n lange wapperende jurk en een giga zonnehoed. De Ierse versie van de boerka eigenlijk. Mijn nieuwbakken lief flasht zijn kleurtje en hijst zich in witte hemden om het contrast te benadrukken. Het is zomer, het is heet. Loeiheet. Zijn idee van verkoeling is een spurt over het brandende zand naar de waterlijn. Ik sluit een compromis: voor de start even langs de apotheek voor een sunblock. Die dingen zijn zo goed deze dagen. Hij doet het wel even voor me. Mooi, tot hij komt aanzetten met beschermingsfactor 15. Dat die dingen tot 50 en 100 konden gaan, had hij geen weet van. Hij is het type dat slaolie op de bast durft smeren om het bakken te bevorderen. Ik wil niet ondankbaar zijn, een vooral niet discussiëren. Mannen houden daar niet van. Dus doe ik het weer. Hem bewijzen dat ik niet overdrijf als ik zeg dat het niet botert tussen mij en de door hem aanbeden zon.


Ik voel het gebeuren. Na zonsondergang zal het resultaat ook te zien zijn. Hij wacht op me aan de bar, met die typische vakantie afterglow. Hij moet nog bekomen van de aandacht die zijn babe op het strand kreeg. Topless, een minuscule bikini of een dikkerd met walvis allures oogsten minder blikken dan zo’n bleke Lena die met een tentjurk te water gaat. Een eskimo lijkt minder zonevreemd.


We drinken cocktails. Hij slaat zijn arm om me heen, ik bibber. Zijn vingers tekenen zich ijswit af tegen het roodverbrande vlees van mijn arm. Een van de weinige lichaamsdelen die geen asiel kregen onder die zonnehoed. Hij schrikt. Wil bijna alarm slaan. Wanneer heeft deze aanslag plaatsgehad? Hij lag erbij, en zag het niet. Bewijs geleverd, ik overdreef niet. Stelde me niet aan. We zijn op het punt dat hij een keuze heeft.


Mijn liefste ging er voor, all the way voor zijn blank en rood exemplaar. Inmiddels heeft hij een radar ontwikkeld voor schaduwplekken waar hij me trots naartoe loodst. Trots op zijn gevoelige ‘prinses-op-de-erwt’. Hij schudt het hoofd bij beschermingsfactor 30, koopt hoeden voor me. Zelf is hij door het schaduwleven ook afgebleekt. Ter compensatie gaan we af en toe toch naar tropische oorden waar ik overdag, veilig binnen boeken schrijf en hij naast het zwembad ligt te lezen. Ebony and ivory in perfect harmony.


En mensen maar denken dat dezelfde smaak in films, liefde voor koken of gevoel voor ritme ertoe doet. Denk liever na voor je voor een type A gaat! Dat scheelt die rooie de bewijslast.      

 

Test Parship gratis

Ik ben
Ik zoek

De Algemene voorwaarden en de privacyverklaring zijn van toepassing. Met een gratis lidmaatschap ontvangt u via e-mail regelmatig aanbiedingen voor het betaalde lidmaatschap en andere producten van PE Digital GmbH (op elk moment opzegbaar).

Waarover wilt u nog meer lezen?
Error with static Resources (Error: 418)