> Succesverhalen > Els (48) en Dick (47)

Alle succesverhalen

Els (48) en Dick (47)

Na dertien jaar toch nog dat nieuwe levensmaatje vinden; het overkwam Els (48). Al was het wel even schrikken toen ze merkte dat haar Dick (47) vijf kilometer verderop woonde. Els vertelt over haar lange zoektocht die uitmondt in meer dan een vluchtige zoen op de mond. "Hmm, dit is zeker geen onsympathieke vent!"

"Daten via internet, hoe laag kan ik zakken? Mijn vrienden vonden dat ik het toch maar 'ns moest doen. Volgens hen was het tijd dat ik weer aan de man kwam, en ach, dat vond ik zelf ook wel. Ik ben namelijk al zo'n dertien jaar alleen met mijn dochters, die intussen volwassen zijn. Natuurlijk heb ik de afgelopen jaren ook wel eens sjans gehad - vaak waren dit aardige en zelfs ongetrouwde mannen, maar de interesse kwam nooit van mijn kant; ook werd ik er niet echt koud of warm van."

Rare snuiters
"Door een paginagrote advertentie in mijn krant, besloot ik om het toch eens te proberen via internet. Doordat Parship een duidelijke link heeft met mijn krant, dacht ik dat de kans op rare snuiters wel minder zou zijn dan bij andere datingsites. Mijn indruk was gewoon dat ik meer serieuze kandidaten zou treffen. Ik schreef me in. Mijn profiel leverde flink wat combinaties op, maar het aantal reacties was nul. Na een paar maanden raapte ik al mijn moed bij elkaar en mailde nu zelf naar drie heren die op de site ook iets persoonlijks over zichzelf hadden geschreven."

Exit
"Ik wilde eerst alleen maar mailen en afhankelijk daarvan verdere stappen zetten. Foto's hoefde ik niet en ik wilde ook mijn eigen foto niet vrijgeven. Want wat zegt een foto nou? Zelf vind ik dat ik er op foto's nooit uitzie zoals ik in het echt ben. Wel heb ik ter geruststelling van de heren gemaild dat ik niet lelijk ben. Eén van de drie mannen stuurde toen toch meteen een foto. Het leverde een negatieve beoordeling op, want hij sprak me helemaal niet aan. Dat was exit kandidaat één.
Met de andere twee heren mailde ik wel een tijdje. En jawel, één van hen wilde een afspraak maken. Het werd een etentje en aansluitend een concert. Hij was een man met initiatief en leuke ideeën, dat sprak me aan. Maar toen we een eerste blik wisselde, dacht ik: 'Nee, dit gaat hem niet worden.' En het werd er de rest van de avond ook niet beter op. Exit nummer twee. Bleef nog over: Dick, nummer drie."

Zó dichtbij
"Het duurde in totaal vier maanden voordat we eindelijk een afspraak maakten. Eerst omdat ik ziek was. Daarna ging hij op vakantie en toen werd hij ook ziek; het lukte maar niet om af te spreken. Maar... op een gegeven moment kreeg ik een mail waarin hij vertelde wie hij was. Ook stuurde hij een foto mee. Hmm, zeker geen onsympathieke vent. Maar ik schrok, want Dick bleek gewoon bij me om de hoek te wonen, in een dorpje vijf kilometer verderop. Dat vond ik echt eng, zó dichtbij."

Net als in de film
"We spraken af in een café in mijn dorp. Maar ik ging er echt met nul komma nul verwachtingen naartoe. Ook dacht ik dat het daten via internet na deze ontmoeting wel over zou zijn. Wel kon ik dan tegen mijn vrienden zeggen dat ik het in ieder geval geprobeerd had, alleen helaas, zonder succes. Maar het was als in een film. We kwamen tegelijk aanlopen - wat een timing! Toen zei hij verrast: 'Els?' En ik dacht meteen: 'Wat een leuke vent, dít is hem!'
Binnen tweeëneenhalf uur hadden we onze levensgeschiedenissen aan elkaar verteld. En toen werd het gesprek voorspelbaar - in positieve zin, want we hadden zo veel overeenkomsten. Bij het afscheid gaven we elkaar een vluchtige zoen op de mond; dat durfde ik nog net. Eng, heel eng vonden we het allebei en eigenlijk vinden we dat nog steeds."

Voor elkaar bestemd
"Het is allemaal heftig. We weten allebei dat we voor elkaar bestemd zijn, maar nu moeten we nog een weg vinden om echt samen ons leven in te richten. Ik heb een drukke baan en mijn jongste dochter woont nog thuis. Ook Dick heeft een verantwoordelijke baan en twee zonen die nog in de pubertijd zitten. En natuurlijk dop ik al meer dan tien jaar mijn eigen boontjes; het is dus echt wennen. Maar dat geldt ook voor Dick. Hij heeft zijn leven net - na twee jaar - weer een beetje op orde. Maar ik blijf het ongelofelijk vinden dat we elkaar via internet gevonden hebben. Het is toch vreemd. We wonen vlak bij elkaar. We kennen zelfs een aantal dezelfde mensen en toch hebben we nog nooit van elkaar gehoord. Daarom zeg ik nu tegen alle alleenstaande dames dat het echt kan, dat levensmaatje vinden. Maar blijf relaxed en vooral jezelf. Veel succes!"

* Els is communicatieadviseur en Dick is directeur van een scholengemeenschap.

Test Parship gratis

Ik ben
Ik zoek

Wanneer u op Partner zoeken klikt, accepteert u onze Algemene Voorwaarden en verklaart u ons privacybeleid te hebben gelezen.

Waarover wilt u nog meer lezen?
Error with static Resources (Error: 418)